Mist, werk en nog een blogger

Het fietsen naar kantoor bevalt erg goed. Ik verbeter regelmatig mijn record (nu 30 minuten), vooral als ik de wind mee heb. Gelukkig was het ook prima fietsweer, hoewel wel koud, zeker met de mist begin vorige week.

De zon staat nu elke dag lager, nog even en ik vertrek in het donker.

Afgelopen woensdag viel op kantoor de internetverbinding uit. Na een uur vergeefs wachten uiteindelijk wat eerder naar huis. Donderdag vol goede moed weer naar kantoor gefietst maar helaas, nog steeds geen verbinding, dus na een uur weer terug gefietst. Zo blijf je fit! Gelukkig bleek dat we ook thuis in kunnen loggen, en aangezien vrijdag er nog steeds niemand het probleem opgelost had kon ik mij vrijdag de fietstocht besparen en de hele dag thuis werken.
Voor Martin even wennen, die geniet van zijn recent ontdekte vrijheid, en daar past geen thuiswerkende echtgenote bij. Hij is enthousiast bezig met zijn nieuwe site. Ik heb daarvoor een opzet gemaakt. De opmaak zal nog wel veranderd worden, maar hij kan er mee aan de gang. Het is een site met een aantal vaste pagina's - die nog voor een deel gevuld moeten worden - en een bloggedeelte. Het bloggen gaat zeer voortvarend, bijna elke dag een nieuwe blog.
Voor de liefhebbers: www.martinvanneck.nl.

Rottemeren

Marijke is twee jaar geleden lid geworden van Skadi, de studentenroeivereniging in Rotterdam. De belangijste drijfveer was de gezelligheid; een roeivereniging is eigenlijk net een gewone studentenvereniging, alleen wordt er soms ook geroeid. Dat deed Marijke ook zo nu en dan, maar niet heel fanatiek.
Aan het begin van dit studiejaar zette ze echter geheel onbedoeld een goede tijd neer op de ergometer en zo is het gekomen dat ze nu 5 dagen per week aan het trainen is.
Vandaag roeide ze een wedstrijd op de Willem Alexanderbaan. Een blik op googlemaps leerde ons dat het ongeveer 20 km fietsen was. En het was mooi weer, dus halverwege de ochtend vertrokken wij richting Rottemeren. Eerst door Zoetermeer - wat een leuk centrum heeft - en toen een stukje langs de A12.

De Willem Alexanderbaan is een tamelijk onaantrekkelijk stuk water, vlak naar de Rottemeren. Er lagen al de nodige boten te wachten op de start. Het duurde nogal voordat er begonnen werd, arme roeiers, het zal erg koud geweest zijn op het water.

wachten

De acht van Marijke nam het op tegen een paar skiffen. Deze mochten eerder beginnen. Het was grappig om te zien hoe de boten bij de start vastgehouden werden.

Op de fiets waren ze amper bij te houden, hoewel op het laatst het tempo wat lager was. Na de finish konden we ze nog even op de foto zetten.

Na de wedstrijd fietsten wij verder, over de mooie ophaalbrug en weer naar het noorden. Het was in de zon zo lekker dat we onderweg op een terrasje konden lunchen.

Open Monumentendag

Een tijd terug werd in het blad Beleef Zuid-Holland geschreven over de buitenplaats Berbice in Voorschoten. Een leuk verhaal, over de laatste bewoonster, mejuffrouw Begeer (ja, van Van Kempen en Begeer), die een tamelijk wild leven leidde totdat ze bij een skiongeluk haar been op drie plaatsen brak. Het kostte meer dan twee jaar voor ze weer kon lopen. Ze bracht toen haar tijd door op het landgoed en raakte daar zeer aan verknocht. Toen er planen bleken te zijn dat er een weg over het landgoed aangelegd zou worden heeft ze zich daar met hand en tand tegen verzet. Om de aanleg lastiger te maken legde ze een rozentuin aan. Mejuffrouw Begeer overleed in 2009 en ligt nu begraven op het landgoed. Als de weg er komt, dan over mijn lijk, zal ze gedacht hebben. In elk geval betekent het dat er vanwege de grafrechten nog tien jaar gewacht moet worden voor haar graf verwijderd kan worden.
Tijdens de Open Monumentdagen werd de tuin opengesteld voor het publiek, Het huis wordt gerenoveerd en kon niet van binnen worden bekeken, maar het was erg leuk om de tuinen te bekijken. De rozentuinen worden weer in oude glorie hersteld. Met eerst een bed vol Afrikaantjes, en dan het jaar erop de rozen er in.

In de tuin staan meerdere muren; die werden gebruikt om er leibomen neer te zetten'het fruit kon door de warmte van de muur beter rijpen. Op het moment wordt gewerkt aan het opknappen van een muur.
Naast het landgoed bevindt zich de oude zilverfabriek van Van Kempen en Begeer. Nu zit er een kantoor. Een klein deel was te bezichtigen. Een fraai pand, maar helaas was er van de oude fabriek niets te zien.

Op weg naar Voorschoten zien we opeens ook nog een gemaal dat opengesteld is; normaal gesproken nauwlijks zichtbaar vanaf het fietspad, en ook onbereikbaar, gelegen tussen het spoor en het water, maar nu was er een brug gelegd. Het gemaal is recentelijk opgeknapt en ziet er prachtig uit. Aan de buitenkant heeft iemand echter enthousiast de muur met graffiti versierd.

Zondag bezochten we kasteel Duivenvoorde. Een prachtig kasteel, met een inrichting die nog helemaal origineel is dankzij het feit dat het kasteel altijd in dezelfde handen is gebleven. Er is een mooie collectie boeken, en veel porselein. De mangelkamer op zolder is prachtig met de originele plavuizen en de latten waarn de lakens opgehangen werden om te drogen.

Werk

Ik ben inmiddels al een week aan het werk. Dat is natuurlijk wennen, maar eigenlijk is het wel heel gemakkelijk om weer in het werkritme te komen. Nu heb ik het geluk dat Martin 's morgens het ontbijt klaarmaakt, en vaak ook 's avonds kookt. Heerlijk!
Qua vervoer is het even zoeken. Op de fiets blijkt het goed te doen, maar met het OV ook. Dat is dus elke dag even naar buiten om te zien of het fietsweer is; met alle buien de laatste tijd moet je net het juiste moment grijpen. Gisteren moest al na 10 minuten fietsen de regenjas aan, maar tegen de tijd dat ik mij er in geworsteld had was het alweer droog.

De dreigende luchten zijn wel prachtig! En ook heerlijk om niet door de stad te fietsen, maar door het platteland. Vanmorgen een aalscholver op een lantaarnpaal gespot - gelukkig eens iets anders dan die eeuwige meeuwen - en verder is het genieten van het hoge water, de molens, en de dahlia's bij de boerderijen. Wel uitkijken voor de naaktslakken op het fietspad. :-(
Leerzaam ook, zo blijkt dat kalveren kunnen zwemmen. Deze boer had blijkbaar meer dan genoeg van alle bezorgde stadsmensen!

Weekendje Groningen

De tijd vliegt. Dat merk je dagelijks, maar vooral als er een uitnodiging voor een 35-jarig huwelijksfeest in je mailbox ligt terwijl het huwelijk zelf nog maar zo kort geleden lijkt.
Het huwelijk was in Groningen en na wat omzwervingen is het bruidspaar weer terug in Groningen dus het feest is ook daar.
Martin en ik boeken een nacht in het Martini-hotel en gaan met de trein, lekker relaxed, krantje erbij, boekje mee. Nu, voor de krant en het boek hebben we voldoende tijd gehad; we hebben ruim 2 uur vertraging.
Het feest begint om 5 uur, dat halen we gelukkig nog wel. Ik zie veel oude vrienden en vriendinnen, we krijgen lekker hapjes en drankjes, en een optreden van een strijkkwartet en zangkoor. Erg geslaagd allemaal!

Zondag een heerlijk ontbijt met veel keuze. Het hotel is oud, en ziet er beneden prachtig uit. Boven is het wat minder, de kamer is klein, maar de bedden zijn goed.

 

Op weg naar het station brengen we een bezoek aan het Groninger Museum. We wilden naar de Werkman-tentoonstelling maar bleven lang hangen bij Song Dong, prachtige werken waaronder foto's en video's.

Song Dong kalligafeerde met water op een steen: het belangrijkste was het kalligraferen, niet een blijvend resultaat. 

In het museum staan stenen opgesteld; iedereen kan hier zelf kalligrafern, of zoals Martin, gewoon zijn naam schrijven op een steen.

Met het toenemend ruimtegebrek werden de vroegere binnenplaatsen gebruikt om woningen in te bouwe, totdat alleen het allerbinnenste overbleef; de boom. Song Wong laat zien dat ook hier nog een woning omheen gebouwd kan worden. De boom groeit door een bed.

Er blijft maar weinig tijd over voor Werkman, maar wat we zien is erg mooi; zijn kleuren en gestileerde vormen zijn prachtig.

Rondje Groene Hart

Het is al even geleden dat we een wat langere tocht hebben gemaakt. Te veel wind, regen, geen tijd, ...
Maar vorige week logeerde Elizabeth hier en die wilde wel een dagje fietsen. Na veel gepuzzel, kaarten bestuderen, weerbericht bekijken (zuidoostenwind, wellicht een paar regendruppels in de middag) uiteindelijk de knoop doorgehakt en de trein genomen naar Gouda Goverwelle. Vandaar fietsten we via Haastrecht en Hekendorp naar Oudewater. Een prachtige rit langs het water met zo hier en daar ene mooie ophaalbrug. In Oudewater was het de hoogste tijd voor een kopje koffie. De broodjes lonkten ook wel maar we besloten dat te bewaren voor een volgende stop. Verder naar Woerden waar het vreselijk druk was in verband met de vakantieweek en waar we daarom snel doorheen reden. Bij Zegveld hadden we inmiddels aardig veel trek gekregen. Helaas geen lekkere broodjes of gezellige terrasjes. Elizabeth en ik namen een broodje vis bij de plaatselijke viskraam en Martin dook de Coop in voor een zak krentenbollen. De volgende keer toch iets beter timen; de Oudewaterse broodjes zagen er veel smakelijker uit.

Na de lunch reden we door naar de Nieuwkoopse plassen. Het pontje tussen Noorden en Hollandse Kade (het Zonneveer) staat al tijden op ons wensenlijstje, maar ook nu waren we weer te laat voor de afvaart uit Noorden en een uur te vroeg voor de afvaart vanuit de Meije.
Na nog een krentenbol genoten te hebben op een bankje aan het water richting Meije. Onderweg barstte er een flinke bui los; heel anders dan de verwachte druppels. Dat werd schuilen onder een treurwilg. Gelukkig duurde het niet al te lang.
Na Meije via Bodegraven naar de Reeuwijkse plassen. Het was er heerlijk rustig. Wat een schitterende route en wat een prachtige huizen staan daar. In Gouda stapten we weer op de trein. Met het stuk naar het station erbij hebben we 76 km gefietst.

UWV, gieters en fietsen

Nu ik een baan gevonden heb moet ik het wijzigingsformulier op de UWV-site invullen.
Dat begint vrij gemakkelijk totdat ik aan moet geven wat ik ga doen. De lijst waaruit ik kan kiezen is nogal curieus:

Ik heb mijn toevlucht moeten nemen tot "anders". Er zal wel een reden zijn voor bovenstaande opsomming, maar ik kan het zo snel niet bedenken.

Een tijdje terug hebben we de Flying Tigers ontdekt. Nu onze gieter niet tegen water bestand bleek en ging roesten moest er een nieuwe komen. Dat leek me wel iets voor de Flying Tigers. Helaas vonden we daar geen gieter maar ik kon dit schattige kleine vergietje niet laten staan. Ideaal voor het schoonmaken van fruit!

Vanochtend zijn we naar Zoetermeer gefietst. Ik was benieuwd hoe lang ik er over zo doen om naar mijn werk te fietsen. We hadden een beetje tegenwind en deden er 40 minuten over. Terug gingen we langs Intratuin om daar naar gieters te kijken maar de doorzichtige modellen die daar stonden konden ons niet bekoren. Het was een mooi fietstochtje; de bermen waren weer geel, net als in het voorjaar. Ik moet bekennen dat ik niet weet wat voor bloemen het zijn.