De tijd vliegt. Dat merk je dagelijks, maar vooral als er een uitnodiging voor een 35-jarig huwelijksfeest in je mailbox ligt terwijl het huwelijk zelf nog maar zo kort geleden lijkt.
Het huwelijk was in Groningen en na wat omzwervingen is het bruidspaar weer terug in Groningen dus het feest is ook daar.
Martin en ik boeken een nacht in het Martini-hotel en gaan met de trein, lekker relaxed, krantje erbij, boekje mee. Nu, voor de krant en het boek hebben we voldoende tijd gehad; we hebben ruim 2 uur vertraging.
Het feest begint om 5 uur, dat halen we gelukkig nog wel. Ik zie veel oude vrienden en vriendinnen, we krijgen lekker hapjes en drankjes, en een optreden van een strijkkwartet en zangkoor. Erg geslaagd allemaal!
Zondag een heerlijk ontbijt met veel keuze. Het hotel is oud, en ziet er beneden prachtig uit. Boven is het wat minder, de kamer is klein, maar de bedden zijn goed.
Op weg naar het station brengen we een bezoek aan het Groninger Museum. We wilden naar de Werkman-tentoonstelling maar bleven lang hangen bij
Song Dong, prachtige werken waaronder foto's en video's.
Song Dong kalligafeerde met water op een steen: het belangrijkste was het kalligraferen, niet een blijvend resultaat.
In het museum staan stenen opgesteld; iedereen kan hier zelf kalligrafern, of zoals Martin, gewoon zijn naam schrijven op een steen.
Met het toenemend ruimtegebrek werden de vroegere binnenplaatsen gebruikt om woningen in te bouwe, totdat alleen het allerbinnenste overbleef; de boom. Song Wong laat zien dat ook hier nog een woning omheen gebouwd kan worden. De boom groeit door een bed.
Er blijft maar weinig tijd over voor Werkman, maar wat we zien is erg mooi; zijn kleuren en gestileerde vormen zijn prachtig.
