Terug

De vorige post was van mei 2017, en opeens is het augustus 2021. De tijd vliegt!

Met de start van een leven zonder werken - per 1 augustus - is de tijd aangebroken voor leuke dingen, uitstapjes, uitslapen, niets doen, eindeloze vakanties, lezen, etc etc.

En wat heb ik tot nu toe gedaan? De koelkast schoongemaakt, mijn werkkamer opgeruimd, de tuin onder handen genomen (het viel onze nieuwe buurman op dat wij veel in de tuin werkten; dit beeld zullen wij niet lang volhouden vrees ik).

Met het mooie weer van de afgelopen week zijn er gelukkig ook wat van de geplande uitstapjes gerealiseerd. Eerst een bezoek aan het Teylers museum in Haarlem met de eetclub vorige week dinsdag. Het maandelijkse etentje is door corona op de lange baan geschoven, maar dit alternatief - een museumbezoek met lunch - bevalt prima. 

De dag erna was het weer prachtig weer, erg geschikt voor een fietstocht naar Katwijk, met - alweer - een heerlijke lunch en een lange wandeling door de branding.

Zondag was voorlopig de laatste mooie dag, Met de fiets naar Delft, waar Martin de Pieter de Hooch-stadswandeling op het programma had staan. Langs de Vliet, door Nootdorp en toen een cappuccino bij Het Rieten Dak (waar het eigenlijk al lunchtijd was en ze, zodra we de rekening vroegen, riepen: tafel vrij voor de lunch) en vervolgens naar de markt waar we halverwege de route aan de wandeling begonnen.

Het was een leuke wandeling, langs mooie plekjes in Delft, maar wel jammer dat er zo weinig van zijn schilderijen in het hedendaagse Delft terug te vinden is. En wat wel terug te vinden was, was vaak onherkenbaar omdat Pieter de Hooch de neiging had om alles op zijn schilderijen te plaatsen zoals het hem goeddunkte, en niet zoals het werkelijk was. Het is meer de sfeer van Delft en een aantal markante gebouwen (zoals de Oude en de Nieuwe kerk) die nog steeds terug te vinden zijn.

Wel herkenbaar was de Prinsenhof. Hier schilderde De Hooch een bleekveld, met beide kerken en de Waalse kerk (nu onderdeel van Museum Prinsenhof) op de achtergrond.

Geen bleekveld meer te zien nu (het is ook de vraag of dat er was, bleekvelden lagen meestal buiten de stadsmuren), maar wat er nu wel is, is een prachtig terras.

Gelukkig hadden wij een groter tafeltje.

Welverdiend na onze fiets- en wandeltocht.

Qua weer was onze fietstocht om het Braassemermeer van twee weken geleden wat anders. We hadden bedacht om onze fietsendrager uit te proberen, dus eerst een eind rijden, op naar Roelofarendsveen. Daar werd de auto geparkeerd en stapten we op de fiets. Het zag er wat dreigend uit, maar we waren optimistisch. En het ging goed, de buien bleven op afstand.

 

Een mogelijke shortcut werd door Martin weggewuifd; niet nodig. We fietsten verder, langs de Rijndijk, waar we vanaf de overkant het fraaie Rijksmonument "Nieuw Werklust" bewonderden.

 

En natuurlijk werden we toch door de buien ingehaald en kwamen we totaal verregend terug bij de auto. Het was gelukkig maar een klein stukje rijden naar huis.

Open monumentendagen

Het was schitterend weer dit weekend dus heerlijk om al fietsend ook wat monumenten te bekijken. Martin had gezien dat het gemaal waar wij vaak langsfietsen, opengesteld was. Op weg daarnaartoe zagen we ook een bordje naar een molen die bezocht kon worden. De molen kenden we alleen uit de verte, van de overkant van de Vliet, Vanaf de weg moesten we eerst een grindpad over en dan een stuk door het weiland lopen. We zigzagden langs de koeienvlaaien. Bij de molen werden we ontvangen door de molenaar - voor een half uur per maand in dienst van de gemeente - en een vrijwilliger. Leuk om zo onverwacht een kijkje te kunnen nemen in een werkende molen. Blijkbaar wordt de molen nog als back-up in stand gehouden, mocht het elektrisch gemaal het af laten weten of het niet aan te kunnen.

 

Op weg naar huis kwamen we tot onze verrassing langs nog een gemaal; een die ons nog nooit eerder opgevallen was. Het te bezichtigen monument! Ook dit gemaal - voorheen en stoomgemaal, u werkend op diesel - zal ingezet kunnen worden als er extra capaciteit nodig is.

Op zondag was het nog steeds mooi weer. De molen in Delft was open en er werd een mooi uitzicht over Delft beloofd. Dat bleek - na een halfuurtje in de rij staan en een enorme klim omhoog - ook inderdaad het geval te zijn. Ik vond het wel lastig om er echt van te genieten; door de draaiende wieken bewoog de molen lichtjes.

 

 

Roeiwedstrijd

Zaterdag de 17e heeft Marijke een roeiwedstrijd in Delft. Een mooie gelegenheid om haar eens aan te moedigen. Op vrijdag moesten ze vanuit Rotterdam naar Delft roeien, om op zaterdag eerst weer 4,5 kilometer terug richting Rotterdam te roeien voor de start, en dan weer 4,5 kilometer naar Delft.

Wij fietsen langs de Vliet, dan door Delft. 

Voorbij Delft ontdekken we dat we aan de verkeerde kant van de Schie zitten. Gelukkig komt er een brug in zicht waar we oversteken. Aan de andere kant zitten we dichter bij het water en na nog een klein stukje fietsen zien we de boten liggen, wachtend op de start. Er zijn meer ouders, dus Marijke hoeft zich niet te generen voor onze aanwezigheid. De boten starten niet tegelijkertijd dus het is wat lastig om te zien wie het snelste is. We fietsen mee - het is goed bij te houden op de fiets - en zien hoe de boot van Marijke een paar andere boten inhaalt.

Als ze gefinisht is rijden wij een eindje terug om via Schipluiden weer terug te fietsen. Toch weer een kilometer of 60.

Museumweekend

Mooi weer en museumweekend. Dat lijkt ons een goede gelegenheid om naar Delft te fietsen (Leiden valt af omdat de wind uit het zuidwesten komt) en naar het Prinsenhof Museum te gaan.
Het museum blijkt zijn vaste presentaties te vernieuwen en is helemaal kaal. Men weet hier echter tijdens dit weekeinde toch een aardige draai aan te kunnen geven: "Doe een leeg museum!" Oftewel: bekijk het gebouw (mét kogelgaten) zonder de afleiding van tentoongestelde werken. En dat voor slechts 1 euro.

Het is de eerste keer dat we hier binnen rondkijken. De kogelgaten zijn groter dan ik gedacht had. Als de kogels nog zo'n impact op de muur hebben gehad, hoe moet Willem van Oranje er wel niet aan toe geweest zijn? En hoe heeft hij dan nog die mooie Franse volzin ( "Mon dieu ayez pitie de mon ame, mon dieu ayez pitie de ce pauvre peuple.")" uit weten te brengen? Enig speurwerk op internet leert dat de kogelgaten echt zijn - en door het gepeuter van bezoekers groter zijn geworden - maar dat hij op slag dood moet zijn geweest.