Werk vinden

Op 1 april is mijn contract afgelopen. Het project was ook al grotendeels afgerond; voor een projectcontroller was er niets meer te doen. Dus nu weer op zoek naar een leuke baan.
Ik dacht dat het niet mee zou vallen, maar zie wat ik gisteren in mijn mail kreeg:

Zo is het een feest om naar kantoor te fietsen!

Mist, werk en nog een blogger

Het fietsen naar kantoor bevalt erg goed. Ik verbeter regelmatig mijn record (nu 30 minuten), vooral als ik de wind mee heb. Gelukkig was het ook prima fietsweer, hoewel wel koud, zeker met de mist begin vorige week.

De zon staat nu elke dag lager, nog even en ik vertrek in het donker.

Afgelopen woensdag viel op kantoor de internetverbinding uit. Na een uur vergeefs wachten uiteindelijk wat eerder naar huis. Donderdag vol goede moed weer naar kantoor gefietst maar helaas, nog steeds geen verbinding, dus na een uur weer terug gefietst. Zo blijf je fit! Gelukkig bleek dat we ook thuis in kunnen loggen, en aangezien vrijdag er nog steeds niemand het probleem opgelost had kon ik mij vrijdag de fietstocht besparen en de hele dag thuis werken.
Voor Martin even wennen, die geniet van zijn recent ontdekte vrijheid, en daar past geen thuiswerkende echtgenote bij. Hij is enthousiast bezig met zijn nieuwe site. Ik heb daarvoor een opzet gemaakt. De opmaak zal nog wel veranderd worden, maar hij kan er mee aan de gang. Het is een site met een aantal vaste pagina's - die nog voor een deel gevuld moeten worden - en een bloggedeelte. Het bloggen gaat zeer voortvarend, bijna elke dag een nieuwe blog.
Voor de liefhebbers: www.martinvanneck.nl.

Werk

Ik ben inmiddels al een week aan het werk. Dat is natuurlijk wennen, maar eigenlijk is het wel heel gemakkelijk om weer in het werkritme te komen. Nu heb ik het geluk dat Martin 's morgens het ontbijt klaarmaakt, en vaak ook 's avonds kookt. Heerlijk!
Qua vervoer is het even zoeken. Op de fiets blijkt het goed te doen, maar met het OV ook. Dat is dus elke dag even naar buiten om te zien of het fietsweer is; met alle buien de laatste tijd moet je net het juiste moment grijpen. Gisteren moest al na 10 minuten fietsen de regenjas aan, maar tegen de tijd dat ik mij er in geworsteld had was het alweer droog.

De dreigende luchten zijn wel prachtig! En ook heerlijk om niet door de stad te fietsen, maar door het platteland. Vanmorgen een aalscholver op een lantaarnpaal gespot - gelukkig eens iets anders dan die eeuwige meeuwen - en verder is het genieten van het hoge water, de molens, en de dahlia's bij de boerderijen. Wel uitkijken voor de naaktslakken op het fietspad. :-(
Leerzaam ook, zo blijkt dat kalveren kunnen zwemmen. Deze boer had blijkbaar meer dan genoeg van alle bezorgde stadsmensen!

UWV, gieters en fietsen

Nu ik een baan gevonden heb moet ik het wijzigingsformulier op de UWV-site invullen.
Dat begint vrij gemakkelijk totdat ik aan moet geven wat ik ga doen. De lijst waaruit ik kan kiezen is nogal curieus:

Ik heb mijn toevlucht moeten nemen tot "anders". Er zal wel een reden zijn voor bovenstaande opsomming, maar ik kan het zo snel niet bedenken.

Een tijdje terug hebben we de Flying Tigers ontdekt. Nu onze gieter niet tegen water bestand bleek en ging roesten moest er een nieuwe komen. Dat leek me wel iets voor de Flying Tigers. Helaas vonden we daar geen gieter maar ik kon dit schattige kleine vergietje niet laten staan. Ideaal voor het schoonmaken van fruit!

Vanochtend zijn we naar Zoetermeer gefietst. Ik was benieuwd hoe lang ik er over zo doen om naar mijn werk te fietsen. We hadden een beetje tegenwind en deden er 40 minuten over. Terug gingen we langs Intratuin om daar naar gieters te kijken maar de doorzichtige modellen die daar stonden konden ons niet bekoren. Het was een mooi fietstochtje; de bermen waren weer geel, net als in het voorjaar. Ik moet bekennen dat ik niet weet wat voor bloemen het zijn.

Zomer

Na een hele maand vakantie (ja, dat mag van het UWV, meer dan 20 dagen, maar je bent wel je uitkering kwijt over de extra dagen) was er een hoop werk aan de winkel. De tuin had veel aandacht nodig, net als Judith die twee dagen na onze thuiskomst voor een half jaar naar Berlijn ging vertrekken en haar kamer moest ontruimen. Dat laatste ging met hulp van moeders en dat viel niet mee want er heerste een heuse hittegolf.

Begin juli maakten we met Marijke een tocht met de Spido door de Rotterdamse haven. Het was heerlijk weer en we genoten van de boottocht en daarna van een heerlijke lunch bij Bagel Bakery.

Half juli kwam Greetje op bezoek. Dat was weliswaar gepland - ze ging fietsen en zou hier in de buurt komen - maar de manier waarop ging toch wat anders dan gepland. Haar rondje IJsselmeer met haar nicht viel al op de eerste dag in het water door een aanrijding met een paaltje wat resulteerde in een gebroken middenvoetsbeentje. Na een ruime week logeren bij de nicht hebben wij de mantelzorg overgenomen en heeft ze hier een ruime week gelogeerd. Gelukkig inmiddels met loopgips waardoor ook fietsen weer mogelijk was.
We hebben een bezoek gebracht aan de tentoonstelling over de Haagse meesters in het Gemeentemuseum en onderweg de beelden op het Lange Voorhout bekeken.

In Borgloon zagen we vorig jaar ook al een beeld van uitgerekte letters, die alleen vanaf de juiste hoek een woord (landschap) opleveren.
Verder veel in de tuin gezeten hoewel het weer in het begin erg slecht was. We kregen zelfs te maken met een heuse en zeldzame zomerstorm die maar liefst 7 bomen in onze straat deed omwaaien.

 

Tijdens de vakantie kreeg ik een vacature van het UWV doorgespeeld - een zeldzame gebeurtenis. Vanuit San Francisco een mailtje gestuurd met een ultra-korte motivatie plus CV. Half juni ontving ik een uitnodiging voor een gesprek. Dat verliep bijzonder prettig en een paar dagen later volgde een tweede gesprek. En ja! Aangenomen! Het is een tijdelijk functie als projectcontroller. In eerste instantie 7 maanden, hopelijk uiteindelijk voor de hele duur van het project (ca 1,5 jaar). Spannend en heerlijk om weer iets te doen!

Ik begin 1 september. Dus nu heb ik nog even echt vakantie. Dat betekent nog een maand lekker genieten. En in de tuin aan het werk. Bij de oprit is het muurtje dat onze oprit scheidde van die van de buurvrouw eindelijk weggehaald; het was al jaren geleden verzakt. Het viel niet mee om te bedenken wat er voor terug moest komen. Na vele wandelingen door de buurt om inspiratie op te doen en vele bezoeken aan tuincentra kwamen we niet verder dan hortensia's.