Wat was het heerlijk weer gisteren! Eindelijk weer eens goed weer, zonder te harde wind, om een lange fietstocht te maken. Hoewel de planning een route langs de bollenvelden was (een route van 38 km, met nog 12 km heen en 12 km terug om op die route te komen) hebben we ter plekke bedacht om de route maar iets in te korten en via de duinen terug te rijden. Uiteindelijk was het toch nog ruim 60 km.
Waren we vorig jaar te laat voor de bollen (zie hier), nu waren we iets te vroeg. Veel - heerlijk ruikende - hyacinten, maar weinig tulpen.
We hadden wel boterhammen meegenomen maar bij Katwijk lonkte de kibbeling.
vrijdag 10 april 2015
zaterdag 28 maart 2015
Wandelen
Het was de hele week somber weer, maar gisteren was het onverwacht droog en de zon liet zich ook zien. Een goed moment om onze bergschoenen weer tevoorschijn te halen en wat duinen te beklimmen. Ons startpunt was vlak voor de Wassenaarse Slag. Hier beginnen twee routes, die we allebei gelopen hebben. Vooral de route richting Katwijk was mooi. We hebben hier al vaak gefietst, maar op de wandelroutes zie je weer heel andere stukken van het duin.
Moestuintjes
De AH-actie heeft veel teweeg gebracht. Je kunt nergens komen of je ziet wel een verzameling moestuintjes staan. Marijke kreeg onze dubbele mee. Helaas trilden door de werkzaamheden tegenover haar huis de potjes zo hard dat ze van het krukje vielen en ook een lang weekend zonder water bleek niet bevorderlijk voor de jonge plantjes.
Meerdere bedrijven spelen er op in; tuincentra adverteren met potten en grond voor de moestuinen, de IKEA doet mee met een mail getiteld: Je eigen moestuin of kwekerij, en onlangs kregen we een mail van de Airmiles: Speciaal voor jou! Verzilver je Air Miles in en begin het voorjaar met een moestuin.
Het heeft even geduurd voordat wij een goed plekje hadden voor onze 15 potjes, maar nu staan ze dan trots in de keuken. De opkomst is wisselend en twee potjes zijn door schimmel aangetast en voor straf apart gezet.
Meerdere bedrijven spelen er op in; tuincentra adverteren met potten en grond voor de moestuinen, de IKEA doet mee met een mail getiteld: Je eigen moestuin of kwekerij, en onlangs kregen we een mail van de Airmiles: Speciaal voor jou! Verzilver je Air Miles in en begin het voorjaar met een moestuin.
Het heeft even geduurd voordat wij een goed plekje hadden voor onze 15 potjes, maar nu staan ze dan trots in de keuken. De opkomst is wisselend en twee potjes zijn door schimmel aangetast en voor straf apart gezet.
vrijdag 13 maart 2015
Lente!
Het is donderdag prachtig weer, zonnig en oostenwind. Dus heel geschikt voor een fietstochtje. We gaan de polder in en komen langs gehuchten als Weipoort en Zuidbuurt. Onderweg staan regelmatig informatiepanelen. Helaas zijn deze onleesbaar, tenzij je de onderkant bekijkt en het spiegelschrift kunt ontcijferen.
Op de terugreis komen we langs geitenboerderij Geertje. Ik besluit wat kaas te kopen en Martin loopt ondertussen het geitenverblijf in. We zijn er bekend; toen de kinderen klein waren gingen we er regelmatig in het voorjaar naar toe om de pasgeboren geitjes te bekijken en een flesje melk te geven. Dat was altijd een gevecht tussen grote aantallen kinderen om een nog niet geclaimd geitje te vinden. Als dat al lukte bleek het geitje meestal al overvoerd te zijn zodat we met een vol flesje melk bleven zitten.
Nu drinken de geitjes nog bij de moeder. Een paar geiten hebben net gejongd; tot Martins afschuw lopen ze rond met bebloed achterste en bij sommige hangt de placenta nog te bungelen.
We kijken even of we nog getuige kunnen zijn van een geboorte, maar we hebben het net niet goed getimed.
Op de terugreis komen we langs geitenboerderij Geertje. Ik besluit wat kaas te kopen en Martin loopt ondertussen het geitenverblijf in. We zijn er bekend; toen de kinderen klein waren gingen we er regelmatig in het voorjaar naar toe om de pasgeboren geitjes te bekijken en een flesje melk te geven. Dat was altijd een gevecht tussen grote aantallen kinderen om een nog niet geclaimd geitje te vinden. Als dat al lukte bleek het geitje meestal al overvoerd te zijn zodat we met een vol flesje melk bleven zitten.
Nu drinken de geitjes nog bij de moeder. Een paar geiten hebben net gejongd; tot Martins afschuw lopen ze rond met bebloed achterste en bij sommige hangt de placenta nog te bungelen.
We kijken even of we nog getuige kunnen zijn van een geboorte, maar we hebben het net niet goed getimed.
zondag 8 maart 2015
Schaatsen
Vorig jaar heb ik nieuwe schaatsen gekocht. Mijn noren waren al een jaar of 40 oud. Ik had er niet veel meer op geschaatst de laatste jaren. En de keren dat ik ging schaatsen viel het niet mee om de schaatsen recht te houden. Nu heb ik schaatsen met een harde schoen en kan ik mijn aandacht en energie richten op het schaatsen zelf in plaats van op het rechtop blijven staan. En dat is al moeilijk genoeg.
Dit jaar was het er nog niet van gekomen om naar de ijsbaan te gaan. Pas afgelopen donderdag met een vriendin wat rondjes gereden. En toen bedachten we dat het leuk zou zijn om eens de 3 km baan bij Biddinghuizen te proberen. Dat bedachten we net op tijd, afgelopen zaterdag was de laatste dag dit seizoen dat de baan open was. Met temperaturen rond de 10 graden was het ijs niet heel geweldig en het zou in de loop van de dag slechter worden werd ons bij de kassa verteld. We kregen 9 euro korting omdat de verwachte temperatuur 9 graden was. Leuke actie. De kwaliteit van het ijs viel mee. Net als de drukte. Als je gewend bent aan een binnenbaan is het wel weer wennen aan de wind. Gelukkig zitten er aardig wat kronkels in de baan zodat je nooit lange stukken achterelkaar tegenwind hebt. Maar ook de korte stukken met wind tegen vielen niet mee.
dinsdag 3 maart 2015
Station Delft
Zaterdag de harde wind getrotseerd en op de fiets naar Delft gegaan om het nieuwe station te bewonderen. Het is mooi, maar helaas waren we niet goed voorbereid en is het plafond ons enigszins ontgaan.
Het plafond is blijkbaar voorzien van een print waarop de historische stadsplattegrond van Delft te zien is. Helaas gemist.
De automatische draaideur vonden wij erg langzaam gaan, maar daar hebben ze iets op gevonden: als de treinen met 140 km/u door de tunnel rijden gaan de draaideuren door de luchtdruk veel sneller rond. Te snel zelfs, dus nu mogen de treinen nog maar 80 km/u totdat er een andere oplossing is gevonden.
Het plafond is blijkbaar voorzien van een print waarop de historische stadsplattegrond van Delft te zien is. Helaas gemist.
De automatische draaideur vonden wij erg langzaam gaan, maar daar hebben ze iets op gevonden: als de treinen met 140 km/u door de tunnel rijden gaan de draaideuren door de luchtdruk veel sneller rond. Te snel zelfs, dus nu mogen de treinen nog maar 80 km/u totdat er een andere oplossing is gevonden.
vrijdag 27 februari 2015
Rothko
Vandaag een nieuwe poging (zie vorige vericht). Dit keer zijn we vroeger en dat scheelt inderdaad. Iets voor tienen - zijn ze stiekem eerder opengegaan? - staan we binnen, er is nauwelijks een rij.
En dan Rothko. Ik neem een audiotour. In zaal 12 wordt er iets verteld over werk nr 10. Daar sta ik voor. Het verhaal klopt aardig met het schilderij. Pas als verwezen wordt naar het werk ernaast realiseer ik mij dat het in de audiotour over een andere nr 10 gaat (Rothko gaf meerdere werken hetzelfde nummer als titel en vaak ook helemaal geen titel).
Zo was het dus. Is het omdat het toch al redelijk druk is en we niet de kans krijgen om in een schilderij gezogen te worden? Of omdat we niet op 50 cm afstand mogen staan (de aanbevolen afstand volgens Rothko)? In elk geval spreekt het ons niet bijzonder aan. Vermoedelijk ligt het aan ons. Een dame zit op de vloer voor een van de nagenoeg zwarte schilderijen, nog net niet aan het huilen. We wachter er niet op.
Verrassend vind ik zijn meer figuratieve werken zoals Underground Fantasy.
Aardig is de Eline Veere-Mr Darcy tentoonstelling. Veel 19e eeuwse japons, filmpjes met Colin Firth als Mr Darcy.
En dan Rothko. Ik neem een audiotour. In zaal 12 wordt er iets verteld over werk nr 10. Daar sta ik voor. Het verhaal klopt aardig met het schilderij. Pas als verwezen wordt naar het werk ernaast realiseer ik mij dat het in de audiotour over een andere nr 10 gaat (Rothko gaf meerdere werken hetzelfde nummer als titel en vaak ook helemaal geen titel).
Zo was het dus. Is het omdat het toch al redelijk druk is en we niet de kans krijgen om in een schilderij gezogen te worden? Of omdat we niet op 50 cm afstand mogen staan (de aanbevolen afstand volgens Rothko)? In elk geval spreekt het ons niet bijzonder aan. Vermoedelijk ligt het aan ons. Een dame zit op de vloer voor een van de nagenoeg zwarte schilderijen, nog net niet aan het huilen. We wachter er niet op.
Aardig is de Eline Veere-Mr Darcy tentoonstelling. Veel 19e eeuwse japons, filmpjes met Colin Firth als Mr Darcy.
Abonneren op:
Posts (Atom)

























