Jeudgherinnering

Sylvia Witteman schrijft in haar column van afgelopen zaterdag over de bibliotheek in haar puberjaren. Drie boeken mochten er slechts geleend worden per keer.
En PANG, daar is hij, mijn jeugdherinnering, mijn frustratie. Weer helemaal vers.

Ik ben een jaar of 10, hooguit 11. We wonen nog in Uithuizen, helemaal in het noorden van de provincie Groningen. Eind jaren 60. Er is een bibliotheek, in de Schoolstraat. De bieb is alleen open op dinsdag en vrijdag.
Het is vrijdag. En vakantie? Of zomaar een vrije dag? Vermoedelijk slecht weer. Ik ga naar de bibliotheek, boeken uitzoeken. Je mag er twee lenen, twee gewone boeken. Daarnaast mag je nog twee studieboeken lenen. Ik herinner me bij de studieboeken een serie over mensen als Madame Curie, Albert Schweitzer, Koning Willem lll. Interessante, maar brave boekjes die mijn kennis van de geschiedenis kleuren. De wereld is klein en overzichtelijk.
Welke boeken ik deze vrijdag leen weet ik niet meer. Wel weet ik dat ik ze nog dezelfde vrijdag uitgelezen heb. Het moet echt slecht weer geweest zijn.
Het is nog steeds vroeg, de bibliotheek is nog open. Ik ga terug, lever mijn boeken in en zoek nieuwe uit. Ik denk dat ik nu zeker op het formaat let, geen dunne boeken want ze moeten een heel lang weekend mee. Misschien moet het gehaast, het zal tegen sluitingstijd lopen.
Ik ken de dame achter de balie van gezicht, niet van naam. Ze is streng, en niet vriendelijk. Als ik de boeken neerleg zegt ze dat ik ze niet mee kan nemen; ik heb al boeken geleend vandaag.

Ik neem aan dat ik heb geprotesteerd. Ik heb de boeken al ingeleverd. Maar ik ga met lege handen naar huis.

Wilde bloemen en planten

Het was klaprozentijd, maar helaas stond er de laatste tijd te veel wind om de bloemen goed op de foto te kunnen zetten.
Maar vorige week stonden er aan aantal langs de Vliet, met het donkere water op de achtergrond, en nauwelijks wind. Helaas al wel bijna uitgebloeid, maar toch altijd prachtig.

Ook dichter bij huis interessante planten. Gek hoe hoe je dag in dag uit ergens langs kunt lopen zonder het te zien. Dat overkwam ons met de enorme distel die zich bovenop de carport had genesteld. Toch geen kleintje. En pas gezien toen hij dit formaat bereikt had.

Hij is inmiddels verwijderd. De blauwe regen moet wellicht ook eens teruggesnoeid worden, die wortelt ook tussen het grint, dat zal niet goed zijn voor het dak vermoed ik ...

Naar Maassluis

De bedoeling was om afgelopen vrijdag naar Rotterdam te fietsen en eens bij Marijke op bezoek te gaan. We zochten een leuke route uit. Het werd Nootdorp, Delft, een stuk Rijswijk in een poging om buiten Delft om te rijden, 't Woudt (met koffie en de heerlijke De Woudtse plak, volgens historisch familierecept: lange vingers met mokka créme, in de Hooiberg), en toen richting Maasland en Maassluis. Daar ontdekten we dat het nog wel een behoorlijk eind fietsen was naar Rotterdam. En bedachten dat het misschien wel leuker was om via Hoek van Holland en door de duinen terug te fietsen. Marijke vond dat ook wel rustig - kamer nog niet opgeruimd? - dus zo gezegd zo gedaan.
We fietsten langs de Nieuwe Waterweg. Niet heel erg mooi, maar toch wel heel leuk om eens te doen. Indrukwekkend, alle bedrijvigheid aan de overkant, en de enorme schepen die ons met gemak inhaalden, net als alle e-bikers. Wat zijn wij toch een langzame sukkels. Maar wel op eigen kracht!
Pas voorbij Hoek van Holland kwamen we tot de ontdekking dat er een behoorlijk straffe noordenwind stond. Met al 60 kilometer achter de rug was dat een flinke tegenvaller. Meer dood dan levend kwamen we thuis, 81,8 km op de teller.

fietsers als vorm van autoverkeer?

''t Woudt

de Hooiberg

Maassluis

Maassluis

op weg naar Hoek van Holland

Japanse tuin

Na het bollenfiasco vragen we ons af of we ook niet te laat zullen zijn voor de Japanse tuin bij Clingendael. We wagen het er op, om met dit mooie weer alleen maar in de tuin te zitten gaat ook een beetje vervelen natuurlijk. :-)
De rododendrons op het landgoed hebben het al wel een beetje gehad, maar gelukkig valt het in de Japanse tuin nog mee met de bloemen. We hadden niet veel mensen verwacht, op een maandag, maar het is nu en dan file lopen, zo druk is het.

 

Roeiwedstrijd

Zaterdag de 17e heeft Marijke een roeiwedstrijd in Delft. Een mooie gelegenheid om haar eens aan te moedigen. Op vrijdag moesten ze vanuit Rotterdam naar Delft roeien, om op zaterdag eerst weer 4,5 kilometer terug richting Rotterdam te roeien voor de start, en dan weer 4,5 kilometer naar Delft.

Wij fietsen langs de Vliet, dan door Delft. 

Voorbij Delft ontdekken we dat we aan de verkeerde kant van de Schie zitten. Gelukkig komt er een brug in zicht waar we oversteken. Aan de andere kant zitten we dichter bij het water en na nog een klein stukje fietsen zien we de boten liggen, wachtend op de start. Er zijn meer ouders, dus Marijke hoeft zich niet te generen voor onze aanwezigheid. De boten starten niet tegelijkertijd dus het is wat lastig om te zien wie het snelste is. We fietsen mee - het is goed bij te houden op de fiets - en zien hoe de boot van Marijke een paar andere boten inhaalt.

Als ze gefinisht is rijden wij een eindje terug om via Schipluiden weer terug te fietsen. Toch weer een kilometer of 60.

De bollen

Na een paar dagen regen is het donderdag eindelijk weer eens een mooie dag om te gaan fietsen. De wind komt uit het noorden. Ik weet dan ook het voorstel van Martin om door de duinen naar Hoek van Holland te fietsen uit zijn hoofd te praten. Ik heb hier ervaring mee; met de wind mee gaat alles lekker, je fietst verder dan de bedoeling is, en de terugreis is een groot drama.
Naar het noorden dus. Martin vindt op internet een route door de bollenstreek, met beginpunt Leiden. Mooi tot eind mei volgens de routebeschrijving. Ik twijfel, maar nóg een route uit z'n hoofd praten lukt niet. We hebben wel een vroeg voorjaar natuurlijk, maar allicht zal er hier en daar nog wel iets bloeien. Dus niet.
Voor iedereen die twijfelt over een bollenroute hier een eerste tip: niet doen als je er niet op het absolute hoogtepunt van de bloei bent! Zelfs met bloeiende velden is het maar de vraag of het leuk is; we kruisen meerdere grote wegen, zelfs de N-wegen zijn druk, en de route loopt nogal eens vlak langs een van die drukke wegen. Eigenlijk is qua rust en natuur het stuk door het Leidse Hout nog het mooiste.

Tweede tip: als je een route volgt, kijk dan hoe oud die route is. Die van ons blijkt op verschillende plaatsen achterhaald te zijn en de bordjes die de route markeren zijn verbleekt waardoor de pijltjes nagenoeg onleesbaar zijn geworden.

Van dichtbij is te zien dat er een pijl naar rechts wijst. Helaas is de oversteek niet meer aanwezig en moeten we een eindje terug.

Derde tip: neem altijd een kaart mee, dit in verband met het vorige punt, maar ook handig als je besluit een andere route te gaan volgen.
Halverwege de bollenroute besluiten we het roer om te gooien. We willen niet meer niet naar Lisse, maar steken boven Sassenheim langs, onder de A4 door,  naar Buitenkaag. Het idee is om naar Kaageiland over te steken, maar we zijn net een paar dagen te vroeg voor de fietsveer over de Kaag, dus fietsen we om, via Nieuwe Wetering. Wat fietst het hier een stuk leuker dan in de bollenstreek! De omgeving is veel landelijker en de bermen staan volop in bloei.
Bij Nieuwe Wetering zien we een vogel die we niet kennen, het blijkt een aalscholver te zijn.

Via Hoogmade en Leiderdorp rijden we langs de Vliet weer naar huis. Martin zijn kilometerteller geeft 76 km aan. Dat voelen we ook wel in onze benen.

Weer fietsen

Het was vorige week meivakantie. Zo langzamerhand is het een traditie dat Greetje, een vriendin uit Groningen, dan op de fiets naar het westen komt. Omdat ik nu ook wel wat vrije tijd heb besloten we om een deel samen te fietsen. Woensdag spraken we af in Weesp en vandaar fietsten we naar Gouda. Ik vertrok in de mist maar die trok gelukkig op - hoewel de beloofde zon zich die dag nauwelijks liet zien.
Het was een prachtige route, eerst slingerend langs het Gein (na een kopje koffie in Weesp), toen langs de Amstel naar Uithoorn (lunch aan het water) om vervolgens de weg langs de Kromme Mijdrecht te volgen.

Bij de Nieuwkoopse Plassen ging het even een beetje mis. Het lijntje op de kaart dat we gepland hadden bleek een pontje te zijn dat nog niet in de vaart was - goede reden om nog eens terug te komen. Dus een stukje omgereden en langs Meije richting Bodegraven. Het was inmiddels al vrij laat maar het was nog goed weer - ondanks een wat dreigende lucht - dus we besloten nog via de Reeuwijkse Hout en de Reeuwijkse Plassen naar Gouda te fietsen. In Gouda stapten we op de trein naar huis.
Een aanrader, deze route!

Vrijdag vertrok Greetje naar Dordrecht. Ze besloot ook dat op de fiets te doen en ik fietste mee voor de gezelligheid. Omdat de wind nu noordoost was gingen we met de trein naar Gouda zodat we het grootste deel van de route de wind in de rug hadden. Dat was maar goed ook, want het waaide flink.
We fietsten langs Schoonhoven en Kinderdijk en nemen uiteindelijk de pont naar Dordrecht waar ik op de trein stap.